ความลับของเต่าทะเล

บทความนี้เป็นตอนที่ 1 ของชุด Sea Soul Secrets เรื่องราวของสัตว์ทะเลตัวจริงเบื้องหลังชาร์ม Sea Soul ทั้ง 9 ตัว ตอนแรกเริ่มที่เต่าทะเล สัตว์ที่ว่ายข้ามมหาสมุทร แต่ยังหาทางกลับมายังชายฝั่งเดิมได้

ลูกเต่ามีแผนที่แม่เหล็กติดตัว เคนเนธ โลห์มันน์ และคณะ ตีพิมพ์ผลการทดลองในวารสาร Science เมื่อปี 2544 ทีมวิจัยปล่อยลูกเต่าหัวค้อนลงสระน้ำทะเลที่ล้อมด้วยขดลวดแม่เหล็กซึ่งควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ เมื่อจำลองสนามแม่เหล็กแบบเดียวกับนอกชายฝั่งตอนเหนือของรัฐฟลอริดา ลูกเต่าว่ายไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่เมื่อจำลองสนามแม่เหล็กใกล้ทางตอนใต้ของวงกระแสน้ำวนใหญ่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ลูกเต่ากลับหันไปทางตะวันตกค่อนไปทางเหนือเล็กน้อย

เต่าทะเลกลับบ้านเพื่อวางไข่ NOAA Fisheries ระบุว่าแม่เต่าตนุมักกลับมาวางไข่ที่ชายหาดในบริเวณเดียวกับที่ตัวเองฟักออกมา เต่าโตเต็มวัยจะอพยพจากแหล่งหากินมายังน่านน้ำหน้าหาดเหล่านั้นทุก 2 ถึง 5 ปี แม่เต่าวางไข่รังละราว 110 ฟอง และขึ้นวางไข่ทุก 2 สัปดาห์ต่อเนื่องหลายเดือน

เต่าแต่ละชนิดกินไม่เหมือนกัน เต่าตนุเป็นเต่าทะเลชนิดเดียวที่กินพืช อาหารหลักคือสาหร่ายและหญ้าทะเล ส่วนเต่ามะเฟืองขบเปลือกแข็งไม่ได้ จึงกินสัตว์ตัวนิ่มกลางทะเลอย่างแมงกะพรุนและแซลป์ (แซลป์คือสัตว์ทะเลตัวใสคล้ายวุ้น)

เต่ามะเฟืองยังเป็นนักดำน้ำลึก NOAA Fisheries บันทึกการดำน้ำที่ลึกที่สุดไว้เกือบ 4,000 ฟุต หรือราว 1,200 เมตร ดำได้นานถึง 85 นาที และบางตัวว่ายน้ำปีละกว่า 10,000 ไมล์ หรือราว 16,000 กิโลเมตร ระหว่างแหล่งวางไข่กับแหล่งหากิน

พบกับ Gentle Turtle ได้ในคอลเลกชัน Sea Soul